Buiten Kaders

Binnen kaders

Je hele leven kamp je al met ADHD, alles is belangrijk en komt binnen, niks kun je negeren. Speciaal onderwijs, extra ondersteuning en om je te helpen organiseren en een pilletje wat je om de 4 uur moet nemen. Maar je hebt ADHD en dus merk je steeds te laat "dat die 4 uur alweer op" zijn. Na onderzoek en aantoonbare noodzaak komt er een zogenaamde 'slow release' pil op de markt die mensen met ADHD uitkomst biedt! Echter vergoeden zorgverzekeringen deze vernieuwende (toedienings) methodiek niet omdat die 30 x duurder is dan de traditionele medicatie en het nog steeds om dezelfde werkzame stof gaat. Waar de zorgverzekeringswet voorliggend zou moeten zijn, wordt dan toch ingezet op AWBZ begeleiding die weer 10x duurder  is dan de kostprijs van de nieuwe slow release pil en er gediplomeerd op kan toezien dat om de 4 uur een pilletje wordt genomen. Dat is denken in zorg, denken binnen de kaders!
Ook de psychiater die je goedbedoelend op je 16e je rechten aangeeft, denkt binnen de kaders. Hij stelt: 'als jij niet wil, kan niemand jou een behandeling of medicatie opleggen', daarmee bedoelend: "jij moet dit zelf willen!" maar hij schiet met zijn advies het beoogde doel voorbij.

Buiten kaders oplossingen zoeken...

Want jij bent 16, licht verstandelijk beperkt en belast met ADHD. Natuurlijk zoek je grenzen op. Een joint heeft een veel grootser effect dan welke medicatie dan ook, zeker in combinatie met drank. School? Stage? Begeleidingsafspraken? Leerplicht? Vrienden zijn belangrijk en wijden je in, in de wereld van drank, drugs en zwartrijden. Je geld voor het buskaartje naar school krijgt een heel andere bestemming. Waarschuwingen van de leerplichtambtenaar komen niet binnen en de wereld vervaagd! Tot er uiteindelijk iets gebeurd, geen dreigingen of voorwaardelijke straf meer, maar gesloten. Gelukkig. Pas als de roes verdwijnt en het hoofd helder wordt, komt er rust. Uitzitten en OTS. Thuis zijn ze er nog, gelukkig, maar niet meer onvoorwaardelijk. De veiligheid en het kwetsbare evenwicht moeten worden hersteld en gemaakte schulden nog worden afbetaald. De voogd wordt reclasseringsambtenaar en er wordt een beschermende maatregel uitgesproken, de voorzitter van de stichting En/Of! wordt persoonlijk curator. WAJONG en een indicatie voor beschut werken worden aangevraagd en toegekend, maar "er zijn nog ... wachtende voor u". Een stage kan al wel, met de voorwaarde van inschrijving op de praktijkschool. Het gaat moeizaam, op tijd zijn, afspraken nakomen terwijl er geen financieel voordeel is van werken. Vasthouden en verankeren kost veel energie van alle betrokkenen. Van drank afblijven ook. Het net van werk- en stagebegeleiding, curatele, reclassering, en verslavingszorg sluit zich en de coördinatie ervan wordt overgenomen. Denken in zorgoplossingen werkt niet, maar denken buiten de kaders van zorg. Huisvesting, dagbesteding en inkomen zijn randvoorwaardelijk en bieden veiligheid, ook hier.
Rondkomen kan net, inrichten niet. De stichting draagt een steentje bij...

TERUG NAAR TOP VAN PAGINA

TERUG NAAR PROJECTEN