ICF - Taksatieschaal

Leven met beperkingen is leven met grenzen. Grenzen aan wat mogelijk is. Daarbij geldt als voor iedereen: hoe geef ik mijn leven (opnieuw) vorm en hoe richt ik mijn leven, al of niet met hulp of zorg, zinvol in?

Regie nemen 
Wij gaan er inmiddels vanuit dat ieder mens zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen welzijn. Wat kunje en wat wil je zelf doen en wat kunnen anderen mensen uit je netwerk voor jou doen. Er wordt uitgegaan van wat je zelf kan, inclusief het vermogen van jezelf als zorgvrager, om eerst hulp te vragen aan mensen die jou na staan, de mensen uit je eigen directe omgeving.  Om dat te kunnen doen moet je eerst zelf inzicht hebben in je hulp- of ondersteuningsvraag, in jouw (on)mogelijkheden en die van de mensen in jouw netwerk. Maar ook je eigen wensen daar weer in. Als je al hulp durft te vragen aan de mensen in je netwerk wil je ook graag concreet zijn in je vraag. Want hoe erg is het als iemand je komt helpen bij iets waar je eigenlijk geen hulp bij wil. Er bestaat gelukkig cliëntsoevereiniteit, je hoeft niet alle (informele) hulp of zorg te accepteren.
Ook hulp of zorg die vanuit de Wmo ter compensatie wordt aangeboden moet bij jou passen en daarnaast is er verzekerd recht op zorg vanuit de Zorgverzekeringswet of Wet Langdurige Zorg. Let op! Gaat het om kortdurende zorg of hulp (korter dan 3 maanden) dan wordt uitgegaan van de zelfredzaamheid van de cliënt en het netwerk en zijn er in principe geen wettelijke regelingen. 
Als er door behandeling geen verbetering meer mogelijk is en een zorgvraag is gestabiliseerd moet er worden nagedacht waarbij de zorgvrager en het netwerk professionals wil betrekken. Om te weten wat mogelijk is aan professionele ondersteuning moet de aard van de zorgvraag bekend zijn. U kent vast de behandelprotocollen in ziekenhuizen: bij een bepaald ziektebeeld hoort een standaard behandelprotocol waarvoor een ziekenhuis een standaardbedrag krijgt. Leidend voor betaling is de aandoening. Voor toe leiding naar professionele hulp geldt dat ook:

  1. Gaat het om psychiatrische aandoeningen dan moet de professionele begeleiding betaald worden door de gemeente vanuit de WMO (Wet Maatschappelijk Ondersteuning)
  2. Gaat het om zorg bij een lichamelijke aandoening of een chronische ziekte dan betaalt uw ziektekostenverzekeraar de professionele persoonlijke verzorging die u nodig heeft. Heeft u daarnaast ook professionele begeleiding nodig dan moet u daarvoor naar uw gemeente.
  3. Gaat het om een intensieve zorgvraag (zorg met de noodzaak van directe aanwezigheid) dan zijn er mogelijkheden voor professionele zorg en ondersteuning vanuit de Wet Langdurige Zorg.
  4. Voor jongeren met een zorgvraag, ongeacht of dit psychiatrisch, verstandelijk of lichamelijke is, is de nieuwe Jeugdwet die ook door de gemeenten wordt uitgevoerd.

ICF-Taksatieschaal is een instrument die zorgvragers inzicht geeft in de zorg- of hulpvraag. Op een praktische manier wordt aan de hand van een uitgebreide vragenlijst in beeld gebracht wat iemand wel en niet kan.

Sterker staan
Met een heldere zorgvraag die objectief in beeld is gebracht en toe leiding naar het juiste loket kun je voorbereid en gelijkwaardiger in gesprek met indicatie stellers en aanbieders van zorg. Je weet dan precies wat je wel en niet kunt (vragen).  De stichting En/Of! neemt de tijd om de hulp- of ondersteuningsvraag door middel van de ICF- Taksatieschaal in beeld te brengen en kan het emancipatorisch proces van de zorgvrager en diens netwerk begeleiden. De begeleidingskosten voor de het in beeld brengen van hulpvraag bedragen 350,-- Euro. Daarnaast betaald u 62,50 voor het gebruik van het instrument. Voor meer informatie klikt u door naar de website:

www.taksatieschaal.nl

TERUG NAAR TOP VAN PAGINA